In het rustige Amstelveen hebben zich deze week drie mysterieuze witte wieven gevestigd. Hun aanwezigheid is intrigerend en betoverend, vooral wanneer de wind door de tuin raast en hun sluiers dansen als verlangende geesten.
Deze betoverende wezens lijken vast te zitten, maar toch voorziet de bewoner van de tuin hen van een tijdelijke redding door hen met ducttape aan een plantenbak te bevestigen. Zo worden de witte vliesdoeken van de wieven ingezet om de kostbare olijfboom, de jasmijnstruik en de oleander te behoeden tegen de ijzige kou.
Terwijl de aarde en wortels bevriezingsgevaar lopen door de verwachte nachtvorst, laat de zorgzame tuinbewoner zijn liefde voor de natuur zien. Als een beschermende moeder eend bedekt hij de grond met dorre bladeren en zorgt hij ervoor dat het 'kroost' warm en veilig is voor de stormachtige dagen die komen.
Met een blik op de ijskoude horizon en de dromen van bevroren wateren, blijft de bewoner gespannen naar het weerbericht kijken. Misschien zullen de witte wieven de winterse vorst aansporen, in de hoop de Poel te zien bevriezen voor een betoverend schaatsavontuur.
Jacobine van den Hoek, een bewoner van Amstelveen, deelt haar betoverende ontmoeting met de witte wieven en haar passie voor de versmelting van winterse magie met hartverwarmende zomerse verlangens. Haar verhaal weeft zich als een sprookje door de koude lucht van Amstelveen.